Posted in Bible, Verse Explanation

கர்த்தர் நம் மேய்ப்பர்

தாவீது தன் ஆடுகளை மேய்ப்பவனாக இருக்கையில், தேவனை தன் மேய்ப்பராக உருவகப்படுத்துகிறார். ஒரு மேய்ப்பனாக, தன் ஆடுகளுக்கு என்ன என்ன செய்யவேண்டும் என்று நன்கு அறிந்திருந்தான். அப்படியே, தனக்கும் தேவன் செய்கிறதை நினைத்துப்பார்க்கிறான். இதுதான் சங்கீதம் 23.

ஆடுகள் மிகவும் பெலவீனமானவைகள், அவைகளுக்கு தங்கள் எதிரிகளிடமிருந்து தங்களை எப்படி பாதுகாத்துக்கொள்ளவேன்டும் என்று கூட அவைகளுக்கு தெரியாது. ஆகவே தான் மேய்ப்பனுடைய பாதுகாப்பும், வழிகாட்டுதலும் அவைகளுக்கு அதிகம் தேவைப்படுகிறது. அப்படியே தாவீதும், தன்னை பெலவீனனாகவும், தேவன் பெலமுள்ள ஒரு நல்ல மேய்ப்பன், தனக்கு இன்னது தேவை என்றும், இன்ன வேளையில், இன்னது தேவை என்றும் அறிந்திருக்கிறார், ஆகவே அவர் தன்னை பராமரிப்பதாக கூறுகிறார்.

அப்படியே நாம் இதிலிருந்து காண்கிறது என்னவெனில், எப்படி ஒரு மேய்ப்பன் தன் பக்கத்தில் இருக்கும்பொழுது ஆடுகள் பயமின்றி இருக்கின்றனவோ, அப்படியே கர்த்தர் நம் பக்கத்தில் இருக்கிறார்; அவர் நம் மேய்ப்பராயிருக்கிறார். ஆகையால் நாம் ஒரு போதும் தாழ்ச்சி அடையப்போவதில்லை.

அவர் என்னை புல்லுள்ள இடங்களில் மேய்த்து, அமர்ந்த தண்ணீர்கள் அண்டையில் என்னைக் கொண்டுபோய்விடுகிறார்

ஒரு ஆட்டிற்கு தேவையானதெல்லாம் உணவு, தண்ணீர் மற்றும் ஓய்வு. ஆக புல்லுள்ள இடங்களில் அவைகளை கொண்டு போய் ஒரு மேய்ப்பன் விடுகிறது போல, நம்மை தேவன் ஒரு காய்ந்த இடத்தில் அல்ல, ஒரு வனாந்திரத்தில் அல்ல, செழிப்பான இடத்தில் கொண்டுபோய்விடுகிறார். மேலும், எதிரிகள் இல்லாத, சலனங்கள் இல்லாத ஒரு அமர்ந்த இடத்தில் விடுகிறார். ஆடுகள் நிம்மதியாக எந்த விதமான பயமுமில்லாமல் அங்கே உணவருந்தி தண்ணீர் பருகி ஓய்வெடுப்பது போல நமக்கு அப்படிப்பட்ட ஒரு வாழ்க்கையை தர தேவன் சித்தமுள்ளவராயிருக்கிறார். அதுதான் பரலோக நித்திய வாழ்வு.

ஒரு ஆடானது தன் மேய்ப்பனை எப்படி நம்பி அவைகளுக்கு பின் செல்கிறதோ, அது போல, கர்த்தரை நம் மேய்ப்பனாக கொண்டிருந்து, அவர் காட்டும் பாதையில் நாம் அவர் பின் செல்லும்போது, நமக்கு தேவன் வைத்திருக்கும் ஒரு சமாதானமான, நிம்மதியான, பிரச்சனையில்லா இடம் தான் தேவனோடு ஒருமித்து வாழும் பரலோகம்.

இப்படி இருக்கியில், எனக்கேன் பிரச்சனைகள் என்று கேட்கலாம். தொடர்ந்து வாசிக்கும்பொழுது,

நான் மரண இருளின் பள்ளத்தாக்கிலே நடந்தாலும் பொல்லாப்புக்குப் பயப்படேன்; ஏனெனில் தேவரீர் என்னோடேகூட இருக்கிறீர்; உமது கோலும் உமது தடியும் என்னைத் தேற்றும்.

என்பதாக கூறுகிறார்.

ஆம், தன் ஆடுகளை ஒரு செழிப்பான இடத்திற்கு மேய்ப்பன் கொண்டு செல்ல, சில வேளை மோசமான வழியில் செல்லவேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகிறது. அது தான் நாம் வாழும் இந்த உலகம். என்னதான் மோசமான பாதையாக இருந்தாலும், எப்படி ஆடுகள் அவைகளை கண்டுகொள்ளாமல் தன் மேய்ப்பன் கொண்டு செல்லும் பாதையில் அவனுக்கு பின்னாக நம்பி செல்கிறதோ, அது போல தேவன் நம்மை கொண்டு செல்லும் பாதையில் நாம் செல்ல வேண்டும்.

நமக்கு தேவன் கொடுத்த வாக்குத்தத்தம், “அவர் நம்மை புல்லுள்ள இடங்களில் மேய்த்து, அமர்ந்த தண்ணீர்கள் அண்டையில் கொண்டுபோய் விடுவேன்” என்பதே. இப்படி அவர் வாக்குக்கொடுத்திருக்கையில், அவர் நம்மை கொண்டுசெல்லும் எவ்வித பாதையிலும் நாம் பயமின்றி அவர் பின் செல்லவேண்டும். பாதையில் ஏற்படும் இடர்களையும், பிரச்சனைகளையும் சந்திக்க அவரது கோலும் அவரது தடியும் இருக்கிறது. மேய்ப்பன் தன் ஆடுகளுக்கு விரோதமக வருகிற நரிகளையும் எதிரிகளையும் எப்படி தன் கையில் வைத்திருக்கும் தடியை கொண்டு விரட்டுகிறானோ, அப்படியே நமக்கு எதிராக, விரோதமாக வரும் எல்லா எதிரியின் தாக்குதலிலிருந்து தேவன் தாம் வைத்திருக்கும் கோலினால் விரட்ட வல்லவராயிருக்கிறார்.

ஆகவே, உலகத்தை ஜெயமெடுத்த இயேசு நம்முடன் கூட இருக்கையில், நாமும் அவரை விசுவாசித்து, அவரை ஏற்றுக்கொண்டு, நமக்கு தேவன் வாக்குத்தத்தம் பண்ணின இடத்தை நாம் சுதந்தரித்துக்கொள்வோம்.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s